Egzekucja komornicza a utrata mocy nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym

up

Drogi czytelniku, wyobraź sobie następującą sytuację, która być może i Ciebie spotkała. Pani Anna jeszcze jako studentka drugiego roku filozofii podpisała umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych z jednym z operatorów na rynku. Po zakończeniu studiów przeprowadziła się do nowego mieszkania. Po kilku miesiącach od przeprowadzki została zaskoczona informacją, iż na skutek wydanego nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym, któremu nadano klauzulę wykonalności jest prowadzona egzekucja komornicza z wynagrodzenia za pracę. Zdziwienie Pani Anny było tym bardziej większe, że nie miała zielonego pojęcia o wniesionym powództwie przez operatora usług telekomunikacyjnych. Jak się później okazało operator telekomunikacyjny wniósł powództwo zgodnie z miejscem zameldowania Pani Anny, pod którym pozwana od wielu lat nie zamieszkiwała.

Musisz wiedzieć, że w praktyce adnotacja zwrotna przesyłki sądowej, że „adresata nie zastano- zwrot przesyłki,nie podjęto w terminie” oznacza dla sądu zazwyczaj jedno. Po prostu tyle, że adres był prawidłowy a pozwany nie odebrał przesyłki sądowej w terminie. Wówczas powód – operator usług telekomunikacyjnych złożył odpowiedni wniosek aby nakazowi zapłaty, który stał się prawomocny nadać klauzulę wykonalności.

Art. 499 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks postępowania cywilnego

§1. Nakaz zapłaty nie może być wydany, jeżeli według treści pozwu:

1) roszczenie jest oczywiście bezzasadne;

2) przytoczone okoliczności budzą wątpliwość;

3) zaspokojenie roszczenia zależy od świadczenia wzajemnego;

4) miejsce pobytu pozwanego nie jest znane albo gdyby doręczenie mu nakazu nie mogło nastąpić w kraju.

Pani Anna poinformowana przez Komornika o wszczęciu egzekucji wniosła sprzeciw od nakazu zapłaty. Wskazała, iż nakaz zapłaty został nieprawidłowy doręczony z uwagi na błędny adres – wszak nie mieszka tam już od czasu ukończenia studiów wnosząc o prawidłowe doręczenie nakazu zapłaty.

Art. 505 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks postępowania cywilnego

§1. W razie prawidłowego wniesienia sprzeciwu nakaz zapłaty traci moc, a przewodniczący wyznacza rozprawę i zarządza doręczenie powodowi sprzeciwu razem z wezwaniem na rozprawę.

§ 2. Nakaz zapłaty traci moc w części zaskarżonej sprzeciwem. Sprzeciw jednego tylko ze współpozwanych o to samo roszczenie oraz co do jednego lub niektórych uwzględnionych roszczeń powoduje utratę mocy nakazu jedynie co do nich.

 §3. Na wniosek pozwanego sąd albo referendarz sądowy na posiedzeniu niejawnym wydaje postanowienie, w którym stwierdza utratę mocy nakazu zapłaty w całości lub w części.

Jak wynika z przytoczonego przeze mnie przepisu wydany nakaz zapłaty traci moc na skutek prawidłowo wniesionego sprzeciwu. Wówczas sąd rozpoznaje sprawę w granicach wniesionego sprzeciwu, który wyznaczony jest zakresem zaskarżenia nakazu zapłaty. Rozpoznanie sprawy następuje na rozprawie.

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku – I Wydział Cywilny z dnia 20 lutego 2013 r., sygn. Akt I ACa 589/12: „Z art. 505 § 1 KPC wynika, że w razie prawidłowego wniesienia sprzeciwu nakaz zapłaty traci moc. Utrata mocy przez nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym powoduje, iż w dalszym postępowaniu nie bada się ani słuszności jego wydania, ani zasadności zawartego w nim rozstrzygnięcia. Postępowanie toczy się tak, jakby w ogóle nakaz zapłaty w tym postępowaniu nie był wydany, a postępowanie rozpoczyna się od momentu wniesienia sprawy do sądu. Sąd musi ponownie rozstrzygnąć w przedmiocie powództwa.”

Utrata mocy nakazu zapłaty w przedmiotowej sprawie oznacza umorzenie postępowanie egzekucyjnego.

Art. 825 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks postępowania cywilnego Organ egzekucyjny umorzy postępowanie w całości lub części na wniosek:

1) jeżeli tego zażąda wierzyciel; jednakże w sprawach, w których egzekucję wszczęto z urzędu lub na żądanie uprawnionego organu, wniosek wierzyciela o umorzenie postępowania wymaga zgody sądu lub uprawnionego organu, który zażądał wszczęcia egzekucji;

2) jeżeli prawomocnym orzeczeniem tytuł wykonawczy został pozbawiony wykonalności albo orzeczenie, na którym oparto klauzulę wykonalności zostało uchylone lub utraciło moc;

3) jeżeli egzekucję skierowano przeciwko osobie, która według klauzuli wykonalności nie jest dłużnikiem i która sprzeciwiła się prowadzeniu egzekucji, albo jeżeli prowadzenie egzekucji pozostaje z innych powodów w oczywistej sprzeczności z treścią tytułu wykonawczego;

4) jeżeli wierzyciel jest w posiadaniu zastawu zabezpieczającego pełne zaspokojenie egzekwowanego roszczenia, chyba że egzekucja skierowana jest do przedmiotu zastawu.

Zgodnie z brzmieniem powyższego przepisu art. 825 ust. 2 KPC Pani Anna powinna jednak z ostrożności złożyć wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego, z uwagi na utratę mocy nakazu zapłaty w oparciu którego prowadzona była egzekucja komornicza.

Komornik w przedstawionym przykładzie nie ma prawa prowadzenia egzekucji, gdyż odpadła podstawa na podstawie której prowadzona była egzekucja. Podkreślić jednak wypada, iż na skutek prawidłowo wniesionego sprzeciwu nakaz zapłaty utracił moc z mocy prawa. To zaś oznacza, że dłużnik nie jest zobowiązany do udowodnienia utraty mocy nakazu zapłaty. Niestety prawnicy, w tym komornicy to też ludzie, a człowiek popełnia błędy.

Co w sytuacji, gdy mimo powyższego komornik nadal egzekwuje?

Po pierwsze naraża się na ew. odpowiedzialność odszkodowawczą. Jednakże naprzeciw Pani Annie wychodzi ust. 3 przytoczonego wcześniej art. 505 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks postępowania cywilnego. Zgodnie z którym na wniosek pozwanego sąd albo referendarz sądowy na posiedzeniu niejawnym wydaje postanowienie, w którym stwierdza utratę mocy nakazu zapłaty w całości lub w części.

Po otrzymaniu postanowienia, w którym stwierdza się utratę mocy nakazu zapłaty w całości Pani Anna jak najszybciej powinna udać się do komornika a ten powinien umorzyć postępowanie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*